MS-Gateway.nl

Lucy leeft nu al 20 jaar met MS en kent de dagelijkse problemen waarmee mensen met de aandoening te kampen hebben. "Je moet eerst je verdriet verwerken, je woede en je angsten zodat je die niet langer meer met je mee hoeft te dragen en je je weer op de toekomst kunt richten."

Toen ze 24 jaar was kreeg Lucy voor het eerst prikkelingen in haar handpalmen en haar voeten, gevolgd door gevoelloosheid en gezichtsproblemen. Artsen zeiden dat ze leed aan scoliose, een verkromming van de wervelkolom.

Met als gevolg dat elke keer als haar symptomen terugkwamen, Lucy er weinig aandacht aan besteedde. Echter vijf jaar later werden de helft van haar tong en de linkerkant van haar gezicht gevoelloos. Lucy was op dat moment zwanger van haar derde kind, en bang dat ze misschien iets had dat nadelig voor de baby kon zijn. Nadat ze een neuroloog had geconsulteerd vernam Lucy dat ze MS had. "Ik was erg bang. Ik had nooit gedacht dat zoiets mij zou kunnen overkomen. Mijn gevoel voor eigenwaarde was op dat moment extreem laag. Ik voelde me minder vrouwelijk, minder aantrekkelijk, minder compleet."

Op dat moment was Lucy's oudste zoon (hier afgebeeld) pas zes jaar oud. Lucy heeft hem uitgelegd dat hij haar zou moeten gaan helpen met de dagelijkse karweitjes. Toen haar symptomen verergerden stopte Lucy met werken; ze sloot een school die ze leidde voor dove kinderen en kinderen met taal- en leermoeilijkheden.

Maar gedurende het eerste jaar na haar diagnose, ontdekte Lucy een passie en talent voor schilderen. Ze vond ook enorme troost in haar geloof. Momenteel is Lucy gedreven om anderen te laten zien dat ze nog steeds een volwaardig en plezierig leven leidt ondanks haar MS. "Ik wil mijn rol spelen om hoop te geven aan mensen die zeer recentelijk hun diagnose hebben gekregen; hen laten zien dat echt niet alles verloren is."